با توجه به اينكه اكثريت روستاهاي ايران به خصوص آذربايجان از نظر مراكز تفرجگاهي در سطح پايين بوده و حتي وجود ندارد و به مزارع و كوههاي حومه روستا محدود مي شود در كنار آن به جاذبه هاي توريستي نيز به يك امامزاده يا مكانهاي مذهبي ديگر ختم مي شود. روستاي مورد مطالعه (قرطاول) نيز اط نظر مراكز تفرجگاهي به كوهها و ارتفاعات جانبي و رودخانه مجاور خود محدوده بوده و از نظر جاذبه توريستي به يك امامزاده كه در درون روستا مي باشد و از سابقه و گذشته آن اطلاعاتي در دست نيست محدود بوده كه هيچگونه تاثيري در توسعه و آباداني و اقتصاد ندارد. از روستاهاي آذربايجان آن تعداد كه داراي درخت و آب فراوان هستند هستند در صورتي كه به شهر نزديك باشند به عنوان تفرجگاه اهالي شهر مورد استفاده قرار مي گيرد. پر واضح است كه انتخاب محل تابع عوامل بسياري است كه وضع اقتصادي مردم شهر و روحيه آنها براي تفرج و تفرج تنها يكي از عوامل است. نواحي دوردست تنها در صورتي براي گردشگري مورد استفاده قرار مي گيرند كه از جاذبه هاي فوق العاده اي برخوردار بوده معروف و مشهور باشند.

روستاي قرطاول با وجوداينكه در كنار دره عميق و زيباي مغانجيق چاي قرار گرفته و ممكن است از نظر تفرجگاهي مطرح باشد اما به سبب دوري نسبي از مراغه و فضاي زيباي اطراف خود شهر و يا ساير عوامل كه در فوق نيز بدان اشاره گرديد. نتوانسته است نقشي به عنوان گردشگاه مردم مراغه بازي كند.

قرطاول داراي امامزاده اي است كه حوزه نفوذ آن محدود به خود روستا بوده و نقش چنداني در آباداني و توسعه روستا نداشته است.

لذا بطور خلاصه مي توان گفت از نظر جاذبه هاي گردشگري با توجه به مسائل گفته شده قرطاول فعلاً از پتانسلي برخوردار نيست.