گذرهاي محلي بيشتر در هسته اوليه روستا قرار دارد كه عمده ترافيك پياده و سواره را به معبر جمع كننده هدايت مي كند. طول، عرض و شيب آنها متناسب با نقش و عملكرد و توپوگرافي آنها متفاوت مي باشد. پوشش سطحي اين گذرها خاكي بوده كه به هنگام جاري شدن آب ناشي از باران و پسابهاي خانگي، باعث گل و لاي شده و تردد را مشكل مي نمايد.